Ayni to‘plamdan joy olgan she’rlarni o‘qiyotganingizda eng yangi va eng ozoda so‘zni izlayotgan, yashashga chanqoq parvozdagi yurakni uchratasiz. Bitiklardagi o‘ktam tavallolar, nafis tuyg‘ular, oqpar so‘roqlar-u ojizona duolar qatidan insoniyatning asriy nidosi hayqirib chiqadi: “Men – kimman?.. Umrning ma’nosi nima?.. Abadiy baxtga erishish uchun nima qilmog‘im kerak?..” Faqat… uning yozganlariga – ich olamiga kirishishdan avval bir o‘tinchga izn bering: “Artib kiring oyog‘ingizni”, “Yuvib oling xayolingizni”…