Сабр таги – сариқ олтин, дейди доно халқимиз. Ушбу асар қаҳрамони энг яқин кишиларининг хиёнату алдовига дуч келганда ҳам ўзини йўқотиб қўймай, аламини меҳнатдан олади.Азоб ва қийинчиликларга чидаши, тинимсиз меҳнат қилиши оқибатида ҳаёти изга тушиб, оқила ва меҳрибон кишисини учратади. Фермер хўжаликлари ташкил этиб, эл назарига тушади.Қизиқарли ва ҳаётий воқеа-ҳодисаларга бой ушбу қисса сабр-тоқатли инсоннинг эртанги куни ёруғ бўлади, деган фикрни илгари суради.