Одамлар бор: турли-туман, ҳиссиётга лиммо-лим, ҳиссиётсиз, туйғуларга бегона. Кимдир яхшилик сари интилади, эзгуликка қўл уради, бошқа бирови ёмонликдан заррача ҳазар қилмайди. Кимларгадир кўнгил ёрасан, яқин одамингдек туюлади у. Дилдан ҳасратлашай, дейсан. Одамзод ўз ичига сиғмаса нима қилсин?! Одам тафтини одам олади, ахир!.. Зулфия Қуролбой қизининг қаҳрамонлари кўнгилга яқин кишилар. Уларнинг ҳам дарди-дунёси, орзу, армонлари бор. Бу одамларнинг кўнгли – дарё. Бироқ, кўнгил, кўнгил деб кўнгилнинг айтганларига кўнаверсанг, нима бўлади?..